جلوتر نياوريد و در همين جا كه از آن جلوگيرى كرده‌ايم بمانند . حضرت فرمود : باشد ما ( در راه خدا ) قربانى مىآوريم و شما آن را رد كنيد . در اين بين ناگهان ابو جندل بن سهيل بن عمرو در حالى كه پاهايش در زنجير بود از راه رسيد . معلوم شد از پايين مكه بيرون آمده و خود را در بين مسلمانان انداخت . سهيل گفت : اى محمد اين اولين وفايى است كه بايد به عهد خود كنى ، و اين شخص را به ما برگردانى ، حضرت فرمود : ما كه هنوز عهدنامه را امضاء نكرده‌ايم ، و تعهدى نداريم . سهيل گفت : به خدا سوگند حال كه چنين شد ديگر ابدا با تو مصالحه نخواهم كرد . رسول خدا ( ص ) فرمود : پس او را در پناه من قرار بده ، گفت هرگز قرار نمىدهم ، فرمود : قرار بده گفت : هرگز چنين كارى نمىكنم . مكرز گفت : باشد قرارش مىدهيم ، در پناه تو باشد . ابو جندل بن سهيل گفت اى مسلمانان آيا بعد از اين شكنجه ها كه به من داده‌اند ، و با اينكه مسلمان آمده‌ام مرا به مشركين برمىگردانيد ؟ عمر بن خطاب مىگويد : به خدا من از روزى كه مسلمان شدم هيچ روزى مثل آن روز به شك نيفتادم ، لا جرم نزد رسول خدا ( ص ) رفته عرضه داشتم : مگر تو پيغمبر نيستى ؟ فرمود : چرا هستم . گفتم مگر ما بر حق نيستيم و مگر دشمن ما بر باطل نيست ؟ فرمود : چرا همين طور است . گفتم : پس چرا در امر دينمان تن به ذلت دهيم ؟ فرمود : من رسول خدايم و با اينكه خدا ياور من است من او را نافرمانى نمىكنم . گفتم : مگر تو نبودى كه به ما مىگفتى به زودى داخل بيت الحرام مىشويم و طواف صحيح مىكنيم ؟ فرمود : چرا ، ولى آيا گفتم كه همين امسال داخل بيت الحرام مىشويم ؟ گفتم : نه فرمود : حالا هم مىگويم كه تو داخل مكه مىشوى ، و طواف هم مىكنى . پس رسول خدا ( ص ) يك شتر را قربانى كرد ، و سرتراش خواست تا سر خود را بتراشد ، آن گاه زنان مسلمان از مكه آمدند ، و خداى تعالى اين آيه را نازل كرد : « يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِذا جاءَكُمُ الْمُؤْمِناتُ مُهاجِراتٍ . . . » . محمد بن اسحاق بن يسار مىگويد : بريدة بن سفيان از محمد بن كعب برايم نقل كرد ، كه گفت : كاتب رسول خدا ( ص ) در اين عهدنامه ، على بن ابى طالب بود . رسول خدا ( ص ) به او فرمود : بنويس اين صلحى است كه محمد بن عبد اللَّه با سهيل بن عمرو كرده ، در اينجا على ( ع ) دستش به نوشتن نمىرفت ، و نمىخواست بنويسد مگر اينكه كلمه رسول اللَّه را هم قيد كند . رسول خدا فرمود : تو خودت هم يك چنين روزى دارى ، و چنين نامه اى را امضا مىكنى ، در حالى كه مظلوم و